Complimenten die blijven hangen

Persoonlijke Smartschoolberichten maken een groot verschil op Atheneum Brasschaat

Ping. Een melding op Smartschool. Voor veel leerlingen betekent dat meestal: een praktische mededeling, een taak of een bericht van een leerkracht. Maar op Atheneum Brasschaat verschijnt er soms ook iets heel anders. Een onverwacht, persoonlijk compliment van directeuren Veronique Hillen en Ann Jagers. Gewoon, zomaar. Omdat een leerling het verdient.

Geen standaardberichtje, maar een korte, oprechte boodschap die vaak onverwacht komt en net daardoor veel betekent. De directie stuurt zulke complimenten naar leerlingen die opvallen door hun inzet, houding of positieve bijdrage aan de klas. Ook de ouders ontvangen het berichtje. En dat maakt indruk.

Voor Max Schwalbach, Nora Danis en Alexine Wouters was zo’n bericht een aangename verrassing. Elk van hen kreeg op een onverwacht moment een persoonlijke boodschap van Veronique Hillen, directeur van de eerste graad, met daarin waardering voor hun gedrag en houding op school.

Leerlingen van de eerste graad. Van links naar rechts; Nora, Alexine en Max

Max herinnert zich nog goed wat er in zijn bericht stond. Hij werd geprezen om zijn rustige, vriendelijke aanwezigheid in de klas en om de positieve sfeer die hij mee creëert. “Ik vond het wel leuk”, zegt hij. “Omdat je dan het gevoel krijgt dat je echt gewaardeerd wordt.” 
Dat gevoel bleef niet zonder gevolg. Max stuurde zelfs een berichtje terug. “Ik heb haar bedankt”, zegt hij. “En ik heb ook een complimentje teruggestuurd.” Daarin schreef hij dat mevrouw Hillen met haar positieve energie anderen vooruithelpt.

Alexine ontdekte het compliment toen ze thuis haar Smartschool opende. “Ik kwam thuis van school en zag ineens dat berichtje”, vertelt ze. “Ik ben meteen gaan kijken.” Ze vond het bijzonder dat zo’n boodschap niet van een leerkracht, maar van de directeur zelf kwam. Nora herinnert zich vooral hoe fijn het was om het bericht ook thuis te kunnen delen. “Mijn ouders hadden dat mailtje ook gekregen,” vertelt ze. “Ze waren blij om dat te horen.” Ook bij Max, Nora en Alexine thuis werd het bericht met zichtbare trots ontvangen.

Wat deze complimenten volgens hen zo sterk maakt, is het onverwachte karakter. De berichten worden niet op vaste tijdstippen verstuurd en maken geen deel uit van een systeem waarbij elke leerling op termijn hetzelfde krijgt. Ze ontstaan vanuit observatie en waardering op het moment zelf. Dat maakt ze geloofwaardig en persoonlijk.

De leerlingen geven aan dat zo’n bericht motiverend werkt. Niet omdat het voor extra druk zorgt, maar omdat het bevestigt dat kleine, positieve gedragingen gezien worden. Een rustige houding, goed meewerken of bijdragen aan een fijne klassfeer lijken misschien vanzelfsprekend, maar krijgen op die manier toch expliciete erkenning.

Sommige leerlingen lezen zo’n bericht later nog eens opnieuw. Gewoon, omdat het deugd doet. Omdat het fijn is om terug te zien. Omdat een compliment op een onverwacht moment soms langer nazindert dan je zou denken. “Ik heb het ook al een paar keer herlezen”, geeft een van hen toe. “Dan word je daar terug blij van.”

De impact reikt bovendien verder dan het moment zelf. De leerlingen vertellen dat ze door deze ervaring ook zelf bewuster stilstaan bij het geven van complimenten. Wie voelt wat waardering doet, deelt die vaak sneller uit aan anderen.

In een grote school zijn het vaak net die kleine, persoonlijke gebaren die het verschil maken. Even gezien worden. Even horen: jij doet ertoe. Jij maakt mee de sfeer. Jij bent belangrijk.

En als dat geen mooie cirkel is: op complimentendag gaven de leerlingen die waardering graag terug aan hun directeurs; “Het deed echt deugd om dit te lezen. Zij maken de school een warmere plek. Bedankt, Veronique en Ann!”